
Visit Indonesia 2010
Pawargo.com – Beberapa hari yang lalu, TVRI menayangkan acara Budaya Cermin Bangsa. Acara yang dihadiri oleh Menteri Kebudayaan dan Pariwisata Indonesia Jero Wacik membahas tentang Potensi Pariwisata Indonesia. “Indonesia negara yang kaya, sehingga membuat iri negara lain untuk memilikinya…” kata beliau.
Beliau juga menambahkan, seniman dan pelaku seni di Indonesia sangat tinggi antusiasnya untuk tetap melestarikan Seni dan Budaya Indonesia. “beliau-beliau (pelaku seniman) sampai lupa lelah, tidur, bahkan makan. Coba anda lihat bagaimana keadaan para seniman Indonesia??? di usia senja, beliau masih tetap sebagai pelaku seni.” tambahnya. Sudah sepantasnya Pemerintah Indonesia memberikan penghargaan tertinggi bagi para seniman yang memang berhak mendapatkan. Hidup dengan seni dan tekad untuk tetap melestarikan kesenian Indonesia. Semoga generasi muda semakin banyak yang mempelajari Kebudayaan dan Kesenian. (more…) Seniman tak kenal lelah, tidur dan bahkan makan
[ Selasa, 12 Mei 2009 ]
PONOROGO – Pentas seni saat malam bulan purnama masih menjadi daya tarik tersendiri bagi masyarakat. Suguhan atraktif berbagai budaya asli Ponorogo, tetap menjadi andalan pagelaran rutin bulanan itu. Bahkan, perhelatan di panggung utama alun-alun tersebut akan menjadi ikon pentas budaya Kota Reyog di masa depan.
Kepala Dinas Kebudayaan Pariwisata Pemuda dan Olah Raga Ponorogo Gunardi menegaskan pentas budaya tersebut untuk menumbuhkembangkan budaya tradisional kepada generasi baru. ”Para remaja kita biar tergugah untuk belajar budaya asli Ponorogo. Dengan pagelaran rutin bulanan saat malam bulan purnama semacam ini dapat menjadi motivator utama,” kata Gunardi, saat dikonfirmasi koran ini.
Untuk itu, peserta pagelaran biasanya lebih diprioritaskan kepada remaja. Khususnya, remaja yang memiliki talenta untuk dikembangkan. Sehingga nantinya, mampu menjadi generasi- penerus budayawan senior. ‘‘Di mana pun perlu ada regenerasi. Jadi siapa yang berkompeten harus turut andil di dalamnya,” tuturnya.
Menurut dia, pentas seni semacam ini sudah menjadi agenda rutin. Sebab, mampu menjadi wadah semua seniman dan budaya yang ada di Ponorogo. Sehingga akan terjalin satu ikatan persaudaraan yang saling mendukung. ”Kapan lagi para seniman akan berkumpul dengan rekan-rekan seprofesinya,” paparnya.
Sementara Savira Ayu Adianty, salah satu peserta, mengaku cukup senang dapat tampil di panggung utama alun-alun. Apalagi ajang tersebut merupakan kali pertama keikutsertaannya. ”Tadi sempat grogi, tapi saya ingin tampil lagi di kemudian hari,” pungkasnya. (dip/sad)

Saka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika mawi basa Jawi
Réyog iku salah sijining seni rakyat sing asalé saka Jawa Wétan sisih kidul-kulon sakiwa-tengené Kabupaten Panaraga. Ing tlatah iki kondhisi sosio-budaya isih sarat mawa prakara-prakara magis lan aliran kebatinan Kejawèn isih kuwat. Kesenian réyog iki isih kuwat gandhèngané karo praktèk magis turunaning para leluhur.
Réyog modhèrn biyasané dipentasaké nalika ana prastawa-prastawa wigati kaya ta ritus-ritus passage, contoné wong kawinan lan tetakan (supitan) lan dina-dina gedhé nasional.
Seni Réyog Panaraga kasusun saka sawetara rangkaian 2 nganti 3 jogèdan pambuka. Jogèdan kapisan biyasané dipentasaké déning 6 nganti 8 priya gagah kendel sing klambènan werna ireng lan rainé dipolèsi werna abang. Para panjogèd iki nggambaraké sosok singa sing kendel. Sawisé ana jogèdan sing dipentasaké déning 6 nganti 8 bocah wadon sing numpaki jaran. Ing réyog tradhisional, para juru jogèd iki biyasané diperanaké déning wong-wong lanang sing nganggo klambi wadon. Jogèdan iki diarani tayuban jaran képangan. Jogèdan pambuka liyané yèn ana biyasané dipentasaké déning bocah cilik sing mentasaké adhegan lucu.
Sawisé jogèdan pambuka bubar, lagèk dituduhaké adhegan inti sing isiné gumantung karo prastawa sing mentasaké seni réyog. Yèn gandhèngané karo kawinan, banjur adhegan asmara sing dipentasaké, yèn tetakan ya biyasané carita laga.
Adhegan ing seni réyog biyasané ora miturut skénario sing kasusun rapi. Mesthi ana interaksi antara pemain lan sang dhalang (biyasané pamimpin rombongan) lan sok-sokan karo penonton. Kadhangkala pemain sing lagi pentas bisa digantèni karo pemain liyané yèn dhèwèké kesek. Sing utama ing seni pementasan réyog iku bèn sang penonton marem.
Adhegan pungkasan iku arupa singa barong, para pemainé nganggo topèng awujud endhas singa mawa makutha sing dipahési mawa wulu-wulu merak. Topèng iki aboté bisa nganti 60 kg. Topèng sing abot iki digawa karo penontoné mawa dicokot karo untuné. Sing ngangkat kudu sing wis kuwat lan bisané katekan kudu karo latihan sing abot lan dipracayani uga bisané olèh déning latihan spiritual kaya ta pasa lan mbangun tapa.
Kontrovèrsi
Seni jogèdan réyog diklaim déning Malaysia dadi darbèné negara iki ing situs wèb resmi Kementrian Kebudayaan, Kesenian dan Warisan Malaysia. Jogèdan Réyog sing diklaim Malaysia dijenengaké Tari Barongan, lan unsur-unsuré padha, namung caritané diènggokaké dadi “Caritaning Nabi Suléman”.
Prakara iki dadi kontrovèrsi lan gègèran ing sasi Novèmber 2007. Rakyat Panaraga pradul lan nyuwun marang bupati Panaraga supaya protès karo pamaréntah Malaysia.
Komentar terbaru